Wat is Non-Dualiteit? 
Nathan visie:   
De wereld is geen illusie, ook al is deze in verandering en sterfelijk.  Ook is de wereld niet onderschikt, minderwaardig, aan het eeuwige, oneindige.   Liefde wordt omschreven als het eeuwige en emoties als beperkt en de sterfelijke wereld toebehorend.   De mens heeft niet alleen een onsterfelijke, eeuwige natuur maar ook een beperkte en sterfelijke natuur.  Hij volledig goddelijk voor de 100 % en volledig menselijk voor de 100%.    Niets is meerderwaardig of minderwaardig, want het leven omvat alles en niets, zoals een uurwerk, zoals een horloge. Alles doet eraan toe.   Bewustzijn is gelijk aan zijn inhoud en er niet afgescheiden van. Ook al is bewustzijn oneindig en eeuwig. Zoals een oceaan gelijk is aan zijn inhoud. Het leven in de oceaan en de oceaan (water) zelf, geven elkaar betekenis.   Nathan verheerlijkt op geen enkel manier het eeuwige (liefde, hemel, engelen,…) en het tijdelijke (fysieke mens, natuur en dier,…).  Liefde maakt ons goddelijk en emoties ons menselijk.   Maar spirituele leraren geven toch altijd de voorkeur aan iets boven het andere. Zoals atman, Brahman boven de wereld. Want de wereld is maar een manifestatie en illusie. Deze leraren verkondigen het ‘ware zelf’.   Zoals Sri Ramana Maharshi leerde: de ultieme werkelijkheid, dat wat je bent, is als een filmdoek. Je bent niet de film die daarop af wordt gespeeld.   Materialisten daarentegen, geloven in wat ze zien en kunnen aanraken. En geloven niet dat er zoiets bestaat als liefde, los van alle menselijke emoties. Ook geloven ze niet in de eeuwigheid van het bewustzijn, los van het sterfelijke.   Nathan ziet in die twee standpunten een innerlijk conflict: ik-en-het-andere.  Hij zegt dat de persoon en de waarnemer van de persoon een en hetzelfde zijn, niet-twee. Je hebt bijvoorbeeld geen denker en het denken. De waarnemer en het waargenomene zijn niet verschillend.  Ze zijn niet verschillend en het ene daarom niet belangrijker dan het andere.  Er bestaat hierom geen ware zelf. Het ware zelf is het product van ons hechten aan:…  In Nathan’s ogen, kun je alles realiseren als je ware zelf. Je kunt bijvoorbeeld beweren dat je het brein bent. Terwijl iemand anders weer beweert, dat we liefde zijn of bewustzijn.   Je bent het leven en het leven is jou, het leven omvat alles, leven en dood, alles en niets. Het leven kent in werkelijkheid geen begin en eind.  Dat wat sterfelijk is zal sterven en veranderen in iets anders. Dat wat eeuwig is verandert niet echt. De kwaliteit van goddelijke liefde blijft liefde.  Als er een God is, een licht dat tevens liefde is, dan zal dat wat we ook zijn zich daartoe aangetrokken voelen.   Nathan adviseert je nergens aan te hechten, anders is de visie dat je alles bent wel een probleem.  Verandering hoort bij het leven.  Hou gerust van je kinderen maar hecht je niet aan hen. Houd gerust van God maar hecht je niet aan hem. Ervaar liever wat is, zoals het is.   Ben je boos dan ben je boos. En loop je over van liefde, dan is dat ook zo. Zeg niet dat het ene belangrijker is dan het andere, want dat staat gelijk aan een innerlijk conflict: ik-en-het-andere. Deze innerlijke gespletenheid verdwijnt als we direct zien en begrijpen dat we volledig de persoon zijn en ook volledig de waarnemer van deze persoon en dat deze niet-twee zijn. Je bent de wereld die je waarneemt. Er bestaat geen apart zelf. Hierin ligt innerlijke vrede.   Pas als we echt twijfelen aan al onze overtuigingen kunnen we direct zonder enige twijfel zien wat is, wat of wie we werkelijk zijn.  Naar de Waarheid bestaat geen weg, geen methode en geen leraar kunnen jou de Waarheid schenken.  Vrijheid gaat aan vrijheid vooraf.  Onze overtuigingen, waarvan we geloven dat ze feiten zijn, kleuren ons zicht, we zijn bevooroordeeld naar onszelf. Zelfkennis is nimmer tweedehands en volkomen direct en zonder enige twijfel.    Nathan zegt:  Ik ben volkomen mens.  Ik ben volkomen God.  En deze twee zijn niet verschillend: je bent immers de wereld die je waarneemt. En dat houdt altijd verandering in, beweging. Maar je kunt ook de diepste stilte ervaren, zonder enige beweging of element van tijd. Maar je kunt je nergens aan hechten, dat heeft geen betekenis. Omdat het leven alles omvat en niet enkel stilte of liefde of bewustzijn of wat dan ook wat voor jou belangrijk is.