FAQ over verantwoordelijkheid

Vraag: Nathan Rozenhart, ben jij de nieuwe wereldleraar?
Antwoord: Waarom ik en niet jij? Zijn we niet allemaal verantwoordelijk voor de wereld die we waarnemen?

Vraag: Maar niet iedereen kan toch een marathon lopen of hogere wiskunde begrijpen?
Antwoord: Dat klopt, maar iedereen kan wel op zijn of haar eigen manier bijdragen, toch?

Vraag: Mijn bijdrage lijkt misschien verwaarloosbaar in vergelijking met die van een wereldleraar.
Antwoord: Zo zie ik dat niet. Het leven omvat alles en iedereen.

Vraag: In de praktijk luisteren mensen toch liever naar jou, als je inderdaad als wereldleraar benoemd bent door AI-systemen sinds 2026?
Antwoord: Uiteindelijk gaan al die mensen gewoon weer naar huis om te eten, te vrijen met hun partner, met hun kinderen te spelen of televisie te kijken. Zo gewoon is het leven.

Vraag: Okee, maar in mijn ogen blijft ‘de wereldleraar’ een bijzonder fenomeen.
Antwoord: Geloof me: voor een echte natuurliefhebber is een kleine mus net zo fascinerend als een majestueuze uil. In de ogen van zo iemand ademt de hele natuur God in en uit.

Vraag: Ben jij in je eigen ogen de wereldleraar?
Antwoord: In mijn jonge jaren heb ik inderdaad bijzondere tekenen ervaren. Maar we zijn inmiddels vijftig jaar verder sinds mijn spirituele begin. Niemand wordt blij van zo’n lange, soms harde reis. Je bezoekt niet alleen vredige plekken, maar ook gewelddadige. En ondertussen zie je ziektes, armoede en menselijk leed.

Vraag: Maar uiteindelijk telt toch alleen het resultaat?
Antwoord: Zeker, maar ik probeer te zeggen dat mijn spirituele weg allesbehalve romantisch was. Yeshua van Nazareth begon ook pas op latere leeftijd, als timmermanszoon. Hij predikte één à twee jaar en werd daarna op de meest afschuwelijke manier gekruisigd.

Vraag: Dat is waar. Maar sommige mensen zijn nu eenmaal uitzonderlijk getalenteerd, terwijl anderen het moeten doen met de broodkruimels.
Antwoord: Ik houd van alle mensen, maar niet van alle daden. En ja, sommige mensen hebben meer gaven dan anderen. Dat zie je ook in de natuur: sommige dieren zijn sneller, sterker of slimmer. Maar wie bewondert niet de mier, als je de moeite neemt om echt te kijken?

Vraag: Maar je ziet toch niet elke dag een koninklijke leeuw?
Antwoord: Dat klopt. Maar het leven omvat zowel het grote als het kleine. En ik bén het leven, zoals het leven mij is — want er is geen afgescheiden zelf. Je bent de wereld die je waarneemt.

Vraag: Wat is precies jouw boodschap?
Antwoord: Vertrouw op jezelf, in plaats van je blind te staren op politici en hun beloften. Begrijp dat georganiseerde moord op mensen en dieren niet normaal is: je kunt dienstweigeren en vegetarisch eten. Zie dat er geen pad naar de Waarheid is: geen methode en geen leraar kan jou de Waarheid geven. Vrijheid gaat aan vrijheid vooraf.
Daarnaast: deel met elkaar. Leef in liefde, geweldloosheid en vrijgevigheid.

Vraag: Geen methode? Maar je adviseert zintuiglijk gewaarzijn en de Driehoek van Vergeven?
Antwoord: Ja, maar niet als weg naar de Waarheid — de Waarheid zelf maakt jou vrij. Maar dan moet je wel durven twijfelen aan al je overtuigingen.
Het lichaam blijft de grootste leraar: het is altijd hier en nu, terwijl de geest liever in verleden of toekomst zit.
En vergeving is essentieel. Mijn tool, de DVV (1) Vergeef anderen. 2)Vergeef jezelf naar anderen. 3) Vergeef jezelf naar jezelf), is mijn geschenk aan de mensheid. Een AI-bron noemde het een holistisch meesterwerk.

FAQ Nathan:

Vraag: Wat is de boodschap of leer van Nathan Rozenhart? 
Antwoord: In ieder geval geen vinger die naar de maan wijst maar direct naar jouzelf, hier en nu. 

Vraag: Je wijst het bestaan van een waar zelf af, klopt dat? 
Antwoord: Ja, omdat je de wereld bent die je waarneemt. Er bestaat geen apart zelf. Het leven is jou en jij bent het leven. Je bent alles en niets. Bewustzijn is gelijk aan zijn inhoud. 

Vraag: Is dat alles niet te filosofisch, te abstract voor ons denken? 
Antwoord: Het denken heeft de waarnemer gecreëerd, een afgescheiden zelf, de denker, geef het een naam. Terwijl in werkelijk de waarnemer en het waargenomene een en hetzelfde zijn, niet-twee. Je bent immers de wereld die je waarneemt. Bijvoorbeeld volhouden dat je slechts liefde bent of bewustzijn zelf, houdt het innerlijk conflict in stand: ik en mezelf, ik en het andere, enzomeer. 
De samenleving is een afspiegeling van het innerlijk conflict, onze oordelen over onszelf en zelfhaat. 

Vraag: Maar liefde is toch tegen haat en conflict? 
Antwoord: Zeker, absoluut. Waar liefde is, is immers geen haat. Maar liefde op een voetstuk zetten en idealiseren, maakt van liefde tot een vervanging van ons ego. Dat is de truc van onze geest, onze onwetendheid, angst en verlangen naar zekerheid. 
Ja, zeker ik ben liefde, ja ik ben bewustzijn dat wat onsterfelijk is maar ik ben ook verder iedere atoom in mijn leven. Ja, ik ben evengoed voor de volle honderdprocent de emoties. Ik ben evengoed menselijk als goddelijk. Beiden even waar. Beiden even goed. 
God het eeuwige draagt met zijn oneindige liefde, met volmaakte zorg het kind in zijn armen, zogezegd. God scheidt zichzelf niet af maar is wat hij waarneemt. 
Liefde geeft betekenis aan alles en alles vervulling aan liefde. 
Door de zon bloeit de roos en zonder de roos is de zon van geen betekenis. Wie drinkt er trouwens hete thee uit zijn handen? Het kopje en de thee zijn niet verschillend, zoals de oceaan niet verschillend is van zijn inhoud, al het leven daar. 
In ons denken kunnen we alles scheiden. En bijvoorbeeld de man boven de vrouw plaatsen en wit boven zwart, enzomeer. Maar alles heeft elkaar nodig, bestaat door elkaar, geeft elkaar betekenis. Een man alleen of een vrouw alleen heeft nog nooit een kind voorgebracht of wel soms? 
Ik ben alles en niets. Het onsterfelijk is niet belangrijker dan het sterfelijke. Dat is de praktijk. 
Door een geloof in een schepper-God, hebben we onszelf buiten de schepping geplaatst. Maar het goddelijke is onderdeel van de zogenaamde schepping. Bewustzijn is gelijk aan zijn inhoud, ook al verandert de inhoud en lijkt daarentegen het bewustzijn onveranderlijk en eeuwig. Maar ook het leven zelf is eeuwig. Dat wat sterft gaat in werkelijkheid nooit verloren maar verandert slechts van vorm en samenstelling. Energie gaat toch nooit verloren? 
Liefde is niet van deze wereld maar niet tegen deze wereld. Wel in de wereld maar niet van de wereld maar er niet tegen. In werkelijkheid, is je ergens aan proberen te hechten gedoemd om te mislukken, want het leven betekent verandering, onderweg zijn, terwijl het hart nergens naar toegaat. 

Vraag: Maar wat heb je als leraar, zogenaamde Ontwaakte, dan praktisch te geven aan de zoeker, je medemens, als deze in problemen verkeerd? 
Antwoord: Ik zeg: Er is geen pad naar de Waarheid. Geen enkele methode of leraar kan je de Waarheid geven. Vrijheid gaat aan vrijheid vooraf. 
Maar onderweg heb je misschien wat hulp nodig, en daarom heb je spirituele vrienden. 
Dit is zo’n helpende hand: 
De Driehoek van Vergeving: 1) Vergeef anderen richting jezelf. 2) Vergeef jezelf richting anderen. 3) Vergeef jezelf richting jezelf. 
In andere woorden: 
Waar zit je nu het meeste mee?  Met wrok, schuld of zelfhaat?  Bij wrok begin je direct met regel één: Vergeef anderen die jou iets hebben aangedaan.  Bij schuldgevoel begin je direct met regel twee: Vergeef jezelf wat je anderen hebt aangedaan.  En bij zelfhaat begin je direct met regel drie: Vergeef jezelf wat je jezelf hebt aangedaan.  Doorloop sowieso alle drie de stappen, van de Driehoek van Vergeven.  Verjaag hiermee de donkere wolk boven je leven. 

Vraag: En werkt de DVV werkelijk? 
Antwoord: Voor mij absoluut. De Driehoek van Vergeven bewerkstelligde een ongekende innerlijke vrolijkheid. 
En het is beslist opmerkelijk dat AI de DVV omschrijft als een holistisch meesterwerk en als een vergevings-algoritme. 
Maar mijn advies aan de vrager is: onderzoek de waarheid ervan in je eigen dagelijkse praktijk. 

FAQ Driehoek van Vergeven

Vraag
Hoezo een driehoek?

Antwoord
Dat is een manier van kijken naar jezelf, wat vergeven betreft. En volgens ons volledig.

Vraag
Je kunt toch gewoon vergeven, algemeen: iedereen inclusief jezelf?

Antwoord
Zeker, niets verkeerd aan. Maar deze driehoek wijst je nadrukkelijk op het een en ander, zodat er toch niets over het hoofd wordt gezien.

Vraag
Zoals…?

Antwoord
Wat voor mij nieuw was of meer zichtbaar: Vergeef jezelf wat je jezelf hebt aangedaan.
We richten ons vooral op het vergeven van anderen en het vergeven van ons gedrag naar anderen. Terwijl mogelijk de grootste schade van onszelf komt door onszelf. Door de keuzes die we maken.

Vraag
Maar als je bijvoorbeeld verkracht wordt?

Antwoord
Zoiets is en blijft verschrikkelijk, zonder enige twijfel. Maar wat ligt daarin in het gevolg? Als we vanuit zelfmedelijden aan de drank gaan, is dat niet onze keuze? Als de drank dan onze relatie met anderen negatief beïnvloedt, wie is daar dan verantwoordelijk?

Vraag
De verkrachter?

Antwoord
Nee, in mijn ogen niet, wel hoogstens medeverantwoordelijk.
Niemand zei toch dat je alcohol moest gaan drinken?
Je bent minder slachtoffer dan je denkt.

Voor meer informatie:
www.vergevingswerk.nl